| تبليغات | X |
بعد از چند مطلب سیاسی که غرش برخی سیران بیشه سیاست و مذهب را هم در پی داشت ، حالا یک غزل عاشقانه میچسبه ، نه ؟
راستی تا یادم نرفته ، لطفا به تاریخ نگارش این شعر توجه فرموده و وصله ناجور به بنده نچسبانید .
حاصل عمر
عمری بگذشت به زهد و ایمان و نماز
دی هم سپری به مســـتی و راز و نیاز
اِســـــــــتاده ام امروز ترازو بر دست
تا خود چه نمــــــــــــایدم تراز از آغاز
بر یک کفه اش نهــاده ام حاصل عمر
بر دیگری یک شام پر از سـوز و گداز
یک عمر ببســــــــــتم درِ دل بر اغیار
یکــــــــباره به یک تیر نگاهش شد باز
یا رب مددی وگــــــــــــــرنه میپاشانم
بنیاد جهـــــــــان از اینهمه عشوه و ناز
گر در ره عاشـــــــقی سـزد جان دادن
پس از چه به پای دل شــوم سنگ انداز
خوش باد نکو گفــــــتن از عشاق قدیم
هر دم غزلی بیاد خواجـه ای از شیراز
دل ما را که زمار سر زلف تو بخُست
از لب خود به شــــفا خانه تریاک انداز
بر گـــــرد حرامــــــــــخانه می بهزاد
شب تا به سحر همی بخـــــــــواند آواز
بهزاد _ 15/3/71
پی نوشت :
هرکی نکته این مطلب رو پیدا کنه یه جایزه خوب پیش من داره !!!!؟؟؟؟؟
دوستان
آسودگي
بانوی جنگل
هزار و یک شب
زندگی زیبای من
زخم نهان
افسون
آرزوی با تو بودن
كازابلانكا
حدیث آرزومندی
پاسارگاد
الف-دريا
نه دختر نه پسر
ساقی نامه
دختری بدون کیف
حریم
سایه روشن
دونه برف
پرواز در سن
تلق تولوق
هذیانهای مریم
سوز شمع
سید علی صالحی
آرشیو موضوعی
