مسافر
من از این دشـــــــــــــــــــت بلا میگذرم
من از این کهــــــــــــــــنه قـبــا می گذرم
من از احوال دل ســـــــــــــــــاده خویش
که به من گفــــــــــت نــــــــرو ، میگذرم
من از این خـــــوان پر از نعـــــمت جود
چشم میبندم و با صبر و ســــــخا میگذرم
من عیار که شبــــــها ره تقـــــوی زده ام
از ستــــــــمکاری این قافـــله هم میگذرم
من که با تار دلــم ســـاز زنم تا به ســحر
از صدای می و معشوق و طرب میگذرم
من همه دار و ندارم ز جهان تنهائیســـت
آنهم اینـــــک به شـــــما میدهم و میگذرم
من که رسوا شده ام مست برون تاخته ام
کوس رســــــــــوائی عالم بزند می گذرم
من نابلــــــــدم اگـــر خطـــــــا می کردم
یا رب تو نشــــــــــــــــانم بده ره میگذرم
من بر ســـــــر عـهـــــد خویش پابرجایم
بهزاد هم ار طلــــــــــــــــب کند میگذرم
بهزاد _ 18/10/84
دوستان
آسودگي
بانوی جنگل
هزار و یک شب
زندگی زیبای من
زخم نهان
افسون
آرزوی با تو بودن
كازابلانكا
حدیث آرزومندی
پاسارگاد
الف-دريا
نه دختر نه پسر
ساقی نامه
دختری بدون کیف
حریم
سایه روشن
دونه برف
پرواز در سن
تلق تولوق
هذیانهای مریم
سوز شمع
سید علی صالحی
آرشیو موضوعی
